Geachte lezers,
 

Gisteravond werd er bij ons aan de deur gebeld. Er stond een jonge(n)man van amper twintig jaar voor de deur met een clownsneus op. Hij collecteerde voor Cliniclowns (www.cliniclowns.nl).

Nog eer hij kon vragen of ik een financiële bijdrage wilde geven zei ik tegen hem: ik geef geen bijdrage, maar ik heb wel wat anders voor je. Ik liep naar binnen en gaf hem een visitekaartje van CMN.

Ik vertelde hem dat in de jaren zestig van de vorige eeuw de mainframe computers waren uitgevonden en dat de overheden, banken en multinationals de enigen waren die voldoende 'geld' hadden om zo'n machine te kopen. Vervolgens zei ik dat mijn Partner inmiddels 90 jaar was, maar dat hij aan de wieg had gestaan van de automatisering, dat hij daarbij interessante ontdekkingen had gedaan en dat hij inmiddels een eigen systeem had ontwikkeld dat volledig buiten de banken om kon werken.

Het is fantastisch wat je doet, zei ik tegen hem, maar die grote banken, overheden en multinationals verrijken zich op een ongelofelijke manier. Het zou niet nodig moeten zijn dat jij en je collega's langs de deuren gaan om een paar dubbeltjes op te halen.

Ik nodigde hem uit zich te melden op onze website, omdat we jongeren nodig hadden en hebben. Hij vond het interessant, was vol aandacht en stopte ons visitekaartje in zijn portemonnaie en ging verder. Ik ging naar binnen en vertelde Hank over het korte gesprek.

Het korte gesprekje liet me niet los en ik stelde Hank voor om hem onze drie documentatiemappen te geven, met daarbij de lopende procedure. Ik rende naar buiten en was nog net op tijd om hem in te halen. Ik vroeg: Loop je even met me terug, want ik wil je graag wat meegeven. Hij was open, onbevangen en geïnteresseerd.

Ik zei: let niet op vormgeving en lay-out  en oordeel niet over ons huis. Ga lezen en trek je eigen conclusies. Begin met het lezen van de lopende procedures. Er zijn inmiddels 4 verlengingen geweest en het gaat erom dat onze manier van betalen juridisch erkend wordt. De eerste zitting is op 3 mei en de volgende zitting is op 12 mei.

Hij keek verbluft en vroeg naar onze politieke richting. Ik zei: we hebben geen politieke richting, want alle politieke partijen werken binnen het huidige systeem. Er is zogenaamd een bepaalde hoeveelheid 'geld' en dat moet worden verdeeld, daar gaat dat hele spektakel over. Er moet geld naar de zorg voor ouderen, jongeren en gehandicapten, naar onderwijs, milieu en andere zaken, maar er is nooit genoeg, terwijl het wel allemaal belangrijk is.

Wij keren Menswaarde toe, waarmee je kunt betalen. Waarom zou een huis een bepaalde waarde hebben, maar een Mens niet? Als je een opleiding volgt, vergroot dat je waarde als Mens.  Nu, binnen het huidige systeem, is het een kostenpost. 'Dus het is jullie inzet dat het iedereen goed gaat', constateerde hij terecht.

Ik nodigde hem nogmaals uit zich te melden via onze website of telefonisch. Ik zei: 'mijn generatie' (ik ben net 58 geworden) "pakt" over het algemeen niet wat we doen. Jouw generatie is opgegroeid met internet. Jullie spelen ermee. Hij pakte zijn tablet die hij bij de collecte gebruikt en ik zei: daar worden mensen nerveus van. Ja, zei hij met een glimlach.

De computers zijn er. We kunnen programmeren wat we willen. Technisch is alles mogelijk. Het is een kwestie van politieke wil en juridische ondersteuning om de computer op zo'n manier te gaan gebruiken dat het iedereen goed gaat.

Het gesprek kwam tot een einde. Ik draaide me om, om naar binnen te gaan. Hij deed een stap naar voren en stak zijn hand uit. Hij gaf me een krachtige handdruk, keek me recht in mijn ogen en zei 'Dank u wel'.

Het gesprek raakte me, was plezierig en opbouwend. Ik voelde me dankbaar en wilde u een weergave van dit gesprek niet onthouden.

Met vriendelijke groet,

Liesbeth Breur & Hank Monrobey

www.cmn-lcc-international.com